Reisverslag 1: Reizen, Aankomst en Eerste Ervaringen.

Hoi familie, vrienden en geïnteresseerden,

Ik heb besloten toch af en toe een korte blog te maken over mijn semester hier in de VS, zodat je me toch een beetje kan volgen als je daar interesse in hebt! In deze reisverslagen zal ik onder andere mijn ervaringen en foto's met jullie delen. Ik weet nog niet hoeveel ik ga posten, dat ligt ook een beetje aan wat ik allemaal ga doen en of het wel interessant genoeg is om er een heel verslag van te typen. Veel leesplezier!

Na maanden voorbereiden was het zo ver, mijn droom om in het buitenland te studeren kwam uit. Na een moeilijk afscheid van mijn vriendin en ouders op schiphol vloog ik via Stockholm en Chicago naar mijn eindbestemming: Springfield in de staat Missouri. Het vliegen zelf ging goed, veel beter dan ik verwacht had. De langste vlucht, die van Stockholm naar Chicago, duurde 9 uur maar ik heb me gelukkig geen minuut verveeld. In de luxe, ruime stoel heb ik onder een dekentje met gratis drinken en snacks een aantal films bekeken. Veel mensen om mij heen lagen lekker te pitten, maar ikzelf heb niet geslapen want volgens mijn interne klok was het nog geen tijd daarvoor.

Toen ik aankwam in Chicago was het echter gedaan met de rust. Door een technische storing bij de douane stond ik daar namelijk een heel uur in een gigantische rij te wachten. Dat was nogal vervelend, aangezien ik maar 1,5 uur had om over te stappen naar mijn vlucht naar Springfield. In het half uurtje dat ik nog over had, moest ik dus nog mijn tassen ophalen, inchecken, door de security en met een treintje naar de gate. Dat zou normaal gesproken nooit lukken dus ik raakte al een beetje in de stress, maar ik bofte dat de vlucht een kwartier vertraging had en dat ik hem met een paar flinke sprints (met twee flinke tassen) nog net kon halen als allerlaatste passagier. Helemaal naar de klote en flink opgelucht stapte ik in het minivliegtuig naar Missouri, waar mijn begeleiders van de universiteit op mij en een aantal andere studenten stond te wachten. 

Eenmaal aangekomen bleek mijn grote baggagekoffer niet aangekomen te zijn, maar gelukkig was mijn beddengoed al op de kamer. Ik wilde namelijk niets anders dan slapen aangezien ik, toen ik eindelijk in bed lag, 25 uur achter elkaar wakker was geweest. Na een flinke nachtrust bleek de volgende middag mijn koffer al gebracht te zijn naar mijn appartement, dus hoefde ik niet heel lang zonder! Ook heb ik kennis gemaakt met één van mijn twee appartementgenoten, een Japanse jongen. Hij is hier om Engels te leren, maar op dit moment kan hij alleen nog maar een heel basis gesprek voeren. Zo kostte het me een flink aantal minuten om hem duidelijk te maken dat hij nog een formulier bij de balie moest inleveren. Gelukkig heb ik ook nog een Amerikaanse appartementgenoot waarmee communiceren makkelijker zal gaan, maar hij komt pas over een aantal dagen. 

Voor de mensen die het nog niet weten, ik woon een modern appartement aan de noordzijde van de campus. Het is echt van alle gemakken 

voorzien, zoals een vaatwasser, Smart-TV, gigantische koelkast en comfortabele zithoek. Ik heb een plattegrondje toegevoegd. Ik heb hier de aparte kamer (dus niet die met twee bedden), dus dat vind ik wel een voordeel. 

Op mijn eerste dag hier heb ik eerst even met Suzie geskypt, was blij haar weer te zien. Vervolgens ben ik op pad gegaan, op zoek naar een supermarkt. Op een kwartiertje loopafstand bleek er een te zitten, de lokale Pricecutter. Onderweg goed moeten uitkijken om niet aangereden te worden door een van de vele asociaal-grote pick-up trucks die hier rondrijden, maar gelukkig goed aangekomen. Niemand vindt het hier blijkbaar nodig om een zuinige auto te kopen, aangezien ze hier voor een liter benzine maar 0,60$ hoeven af te rekenen, was dat in NL maar zo! Onderweg viel me op dat de campus erg goed wordt onderhouden, geen plukje onkruid te bekennen. Heb er een foto van bijgevoegd met mijn appartementencomplex op de achtergrond. Boodschappen doen zelf was een rare ervaring. Hier is een lijstje:

- Ze doen hier blijkbaar niet aan draagmandjes, enkel grote winkelkarren. Misschien koopt men dan meer?

- Everything is bigger in America. Van de uien, tomaten, zakken chips en de winkel zelf, alles was gigantisch. 

- Het is geen fabel dat ze hier bacon-gek zijn, de rekken hangen ermee vol.

- De prijzen om zelf je eten te maken zijn erg hoog (zo betaal je voor een komkommer bijv. al 2$)

- Hier worden alle boodschappen bij de kassa voor je ingepakt in plastic tassen. En nee niet alles slim in één tasje, gewoon drie grote aparte tassen voor mijn ~tien producten. 

- De eerste mensen die zo dik zijn dat ze in scootmobiels moeten rijden zijn al gespot.

- Frisdrank komt hier in flessen van 3 liter, kleiner heb ik ze nog niet gezien. 

Eenmaal terug van het shoppen heb ik mijn aankomen koffer uitgepakt en daarna was het alweer tijd voor avondeten. Ik had met een aantal andere internationale studenten afgesproken om te eten bij een Italiaan in de buurt en dat was super gezellig! 

Hier is het blijkbaar ook de normaalste zaak van de wereld dat je je overgebleven eten laat inpakken en meeneemt (je krijgt ook genoeg eten voorgeschoteld voor een heel Afrikaans weeshuis), dus dat deden we allemaal maar aangezien niemand het op kreeg. Voor eigenlijk 3 maaltijden en een Amerikaans biertje (die verbazingwekkend lekker was) rekende ik 13$ af, dus het is niet gek dat men hier over het algemeen meestal uit eten gaat.  

Op de terugweg liepen we langs het gigantische American-Football stadion van de universiteit, waar toevallig een oefening voor de opening van de aankomende wedstrijd bezig was. Zo werd er muziek gespeeld door de fanfare, oefende een meidengroep haar twirl-routine en konden we ook nog van de ondergaande zon genieten. Kan niet wachten om volgende week (waarschijnlijk) naar de eerste wedstrijd van het seizoen te gaan!

Eenmaal thuis aangekomen ben ik begonnen met het schrijven van deze blog. Ondanks dat ik gelukkig helemaal geen last heb van jetlag (het is hier 7 uur eerder dan in NL), ben ik toch wel enorm moe en ik moet morgen vroeg op voor het begin van mijn introductie, waar waarschijnlijk mijn volgende blog over zal gaan. Daarom voor nu slaaplekker en hopelijk vond je het leuk om mijn eerste ervaringen hier te lezen!

Groeten vanuit de VS!

Matthijs