Blog 11: Laatste Weken en Afscheid!
29 december 2016
Het is nu dan toch echt afgelopen, mijn tijd aan Missouri State University zit erop. De laatste weken waren heel raar voor me. Aan de ene kant was ik teleurgesteld dat het leventje wat ik hier heb opgebouwd ten einde kwam en ik sommige van mijn beste vrienden hier een lange tijd (of helemaal niet meer) zou zien, maar aan de andere kant was ik superblij om mijn vriendin Suzie weer te kunnen omhelzen en te reconnecten met vrienden en familie. Met het afscheid achter de rug schrijf ik nu deze tekst in het vliegtuig.
Na Thanksgiving is het eigenlijk allemaal heel snel gegaan. Met nog twee weken college en daarna finals werd het schoolwerk flink opgeschroefd, maar gelukkig vond ik nog meer dan genoeg tijd om zo veel mogelijk plezier te maken met mijn vrienden hier. Zo zijn we bijvoorbeeld naar de film Fantastic Beasts geweest in een klassiek Amerikaanse bioscoop, wat heel leuk was (al was de film wat minder dan we hoopten)!
Een ander belangrijk event was met de internationale studentenvereniging (AIS), toen het International Banquet plaatsvond. Op dit uitverkochte event (600 man) werd er eten geserveerd uit acht verschillende landen en was er vervolgens een avondshow met acts, zang en dans van over de hele wereld. Een prachtige kans om in contact te komen met andere culturen, te lachen en te genieten van een van de laatste momenten om elkaar nog te zien. Ikzelf heb zeven uur in de keuken gezwoegd om het allemaal op tijd af te krijgen, maar het resultaat mocht er zeker zijn!
Naast alle andere random film/alcoholavonden (waar er natuurlijk genoeg van waren) hebben we ook nog een middagje op de schaatsbaan vertoeft, al hadden we net zo goed naar buiten kunnen gaan. Alhoewel het eind november nog tegen de 20 graden was, vond er namelijk begin december een flinke omslag plaats met nachtelijke temperaturen van soms wel -18! Ook de eerste sneeuw van het jaar heb ik mee kunnen maken, dus dat was super!
Het afscheid kwam eigenlijk al voordat we het doorhadden. In de laatste momenten werden er nog de nodige cadeaus uitgedeeld (ik kreeg een shirt met persoonlijke teksten erop) en werd er volop gepland voor een reünie in Europa. Hopelijk heb ik de kans om ze dit aankomend jaar nogmaals te treffen, wellicht in Milaan, Zwitserland of Amsterdam!
Alhoewel mijn vrienden al snel na de finals vertrokken, moest ik nog een weekje wachten voor mijn trip naar de oostkust. Connor, mijn international friend, bood aan om die tijd door te brengen met zijn familie in Waynesville, waar ik ook voor Thanksgiving te gast was. Dit was zo'n superervaring dat ik dat aanbod natuurlijk niet kon weigeren!
Ook deze laatste dagen waren erg leuk. Ik kreeg de kans om nog meer familie te leren kennen, te profiteren van de wijnkennis van Connor en nog leuke local dingen te doen, zoals het bezoek aan een Amish-winkel, het bekijken van een kersttoneelstuk en allerlei lekkere gerechten te proeven! Ik wil nogmaals de familie Howley hartelijk bedanken voor al hun gastvrijheid en verwennerij, het was super. Weet dat de deur altijd open staat voor jullie in Nederland!
Vandaag sluit ik hier een hoofdstuk af in Missouri. Misschien is dat treurig, maar zo zie ik dat niet. Ik kan in ieder geval zeggen dat ik er alles uitgehaald heb wat kon, mijn volledige bucketlist heb weggestreept en vrienden voor het leven heb gemaakt. Ik ben trots dat ik deze stap heb durven zetten, academisch weer vooruitgang heb geboekt (bachelor Bedrijfskunde in de pocket!!) en ik deze onvergetelijke ervaring mee heb mogen maken. Bedankt iedereen voor alle steun en liefde ook al was ik aan de andere kant van de oceaan. Bedankt voor het lezen van mijn blog en nu op naar Disney World, New York en Washington DC met Suzie! Can't wait!

Groetjes,
Oom(?) Piet